در این مقاله تربیت نظامیان در اندیشه افلاطون و امام خمینی(ره) با روش توصیفی-تحلیلی و مقایسه ای بررسی شده است و هدف آن افزایش قدرت توصیف و تبیین نخبگان فکری - نظامی در موضوع جایگاه نظامیان در شکل­گیری مدنیّت و تمدن­سازی است. طی این مقاله گزاره­های افلاطون و امام خمینی(ره) در ابعاد مختلفِ موضوعِ تربیت نظامیان از متون آنان استنتاج شده است و سپس مورد تحلیل قرار گرفته و در نهایت وجوه تشابه و تفاوت دیدگاه­های دو متفکر در آن ابعاد تبیین شده است. نتیجة نهایی این مقایسه مبنی بر این است که نظام فلسفی افلاطون و برنامه تربیتی او در آرمان­شهر که با هدف تبیین عدالت و چگونگی استقرار آن صورت­بندی می­شود، اهمیّت اقشار نظامی را در زمینه شکل­گیری مدنیّت و حرکت به­سوی تمدن­سازی نشان می­دهد و در ردّ دیدگاه­هایی که اهمیت دادن به نظامیان را مقدمه فروپاشی مدنیّت می­دانند، پشتوانه استدلالی ارزشمندی ایجاد می­کند. در مقابل دیدگاه امام خمینی(ره) بیانگر این است که تفکر اسلامی قوّه و قوای نظامی را در چارچوب تربیتی شریعت، اخلاق و عقلانیّت تعریف کرده و این چارچوب اجازه نمی­دهد که حقوق و حوزه فردی و خصوصی نظامیان مورد تعدّی قرار گیرد؛ آنان را نیز از تعدّی به حقوق و حوزه خصوصی دیگران باز می­دارد و قوه و قوای نظامی را در خدمت حفظ نظام سیاسی، مدنیّت و تمدن­سازی تعریف می­کند.

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه تربیت کودک اندیشمند بر ارتباط مادران با کودک آهسته گام انجام شده است. پژوهش حاضر، یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بدون گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان چهار تا هفت سال آهسته گام شهر اصفهان بودند. نمونه این پژوهش، 30 نفر از مادران کودکان چهار تا هفت سال مدارس غیرانتفاعی ویژه دانش آموزان آهسته گام در سال تحصیلی 1398-1399 بودند که به شیوه دردسترس انتخاب شدند و برای شرکت در کارگاه تربیت کودک اندیشمند اعلام آمادگی کردند. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش، پرسشنامه جمعیت شناختی و مقیاس رابطه والد-کودک پیانتا (CPRS) بود. برنامه تربیت کودک اندیشمند در نه جلسه به صورت یک جلسه دوساعته در هفته برگزار شد. داده ها با استفاده از آزمون تی هتلینگ زوجی و با به کارگیری نرم افزار SPSS (نسخه 22) تجزیه وتحلیل شد. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد برنامه تربیت کودک اندیشمند موجب بهبود ارتباط میان مادران و کودک آهسته گام شده است.

افزایش رو به رشد مهد کودک ها و محتوای بعضا نامناسب آن در برخی از نقاط کشور ، نگرانی هایی را برای والدین و مسؤولان بوجود آورده است. سؤال مقدماتی این است که اساساً نظر اسلام در مورد مهد کودک چیست و آیا با تأسیس و رشد فزایند آن، آسیبی به تربیت کودک بویژه تربیت دینی او وارد نخواهد شد؟ و از طرفی سؤال اصلی این است که در صورت تأیید اجمالی مهد کودک از نظر اسلام، آیا در اسلام و متون اصلی آن دلالتی برای تعیین محتوای درسی مهد کودک می توان یافت . بر اساس یافته های این مقاله، اهداف عملیاتی تربیت که مقدمه محتوای آموزشی مهد کودک هستند، دستکم هفت ساحت تربیتی را شامل می شود. روشی که در این مقاله به کار گرفته شده است همان روش شناخته شده حوزه های علمیه یعنی فقاهتی است. بدین ترتیب که محقق با مراجعه به آیات و روایات و با استفاده از قواعد اصولی و فقهی، حکم موضوعات، چه هنجاری و چه توصیفی را کشف می کند. پیشنهاد اصلی این مقاله این است که حوزه های علمیه با توان علمی و معنوی خود به این موضوع به عنوان موضوع با اولویت بپردازند و نمونه های اجرایی نیز با همکاری آموزش و پرورش راه اندازی شود.

نقش مادر در تربیت کودک به لحاظ ارتباط تکوینی و حدود تاثیرات او با دیگر عوامل تربیت قابل مقایسه نیست. آموزه های اسلامی نگاه دقیق و جامعی به مسائل تربیت مبذول داشته و در این راستا توصیه هایی را بیان نموده است. نویسندگان با روش تحقیق کتابخانه ای و جستجو در آیات قرآن و روایات اسلامی، نقش مادر در تربیت کودک را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. در این میان ضمن ارائه تعریف واضحی از مفاهیمی نظیر تربیت، تعلیم، استعداد و کودک، جهاتی را که باید در تربیت کودک مد نظر قرار داد مورد نقد و بررسی قرار گرفت، جهاتی نظیر توجه به روح و روان کودک، توجه به بعد جسمانی و تغذیه کودک، پرورش صفات مطلوب در کودک، جهت دادن به فکر کودک و. . . . در همین راستا تبیین گردید که باید خود مربی یعنی مادر قبل از تربیت کودک، حائز شرایطی نظیر آگاهی و اطلاع، خودسازی و خودارزیابی، داشتن جهان بینی وسیع، جنبه الگویی، صبر، حوصله و اقتدار بوده باشد. از نظر اسلام تربیت در سه مرحله پیش از تولد، حین تولد و پس از تولد و خود مرحله پس از تولد در سه دوره هفت سالگی اول، دوم و سوم با اقتضائات گوناگونش انجام می پذیرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.